Bogusław Marian Liberadzki

Bogusław Marian Liberadzki, urodzony 12 września 1948 roku w Sochaczewie, to polski polityk, ekonomista i profesor nauk ekonomicznych.

Wykształcenie i kariera akademicka: Absolwent Liceum im. Fryderyka Chopina w Sochaczewie. W 1969 roku wyjechał do Jugosławii w programie AIESEC. W 1970 ukończył studia w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. W 1973 odbył trzymiesięczny staż w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Bratysławie. W 1975 obronił pracę doktorską, w 1981 uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 1999 otrzymał tytuł profesora nauk ekonomicznych. W latach 1986–1987 był stypendystą programu Fulbright na Uniwersytecie Illinois w Chicago.

Od 1971 pracował w Katedrze Transportu SGH, początkowo jako asystent, następnie adiunkt i docent, a od 2001 objął kierownictwo Katedry Transportu SGH. W latach 1986–1989 pełnił funkcję dyrektora Ośrodka Badawczego Ekonomiki Transportu. Od 1988 do 1989 przewodniczył grupie zajmującej się ekonomiką i trendami rozwoju transportu w Europejskiej Komisji Gospodarczej ONU w Genewie. W 1998 został profesorem na Wydziale Inżynieryjno-Ekonomicznym Transportu Akademii Morskiej w Szczecinie. W 1994 został członkiem Komitetu Transportu PAN, zasiadł w Radzie Naukowej Instytutu Transportu Samochodowego w Warszawie.

Działalność polityczna: W 1966 został członkiem Zrzeszenia Studentów Polskich. W latach 1975–1981 należał do Socjalistycznego Związku Studentów Polskich. Przewodniczył Ogólnopolskiej Radzie Młodych Pracowników Nauki. W latach 70. został członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1989–1993 był podsekretarzem stanu w resorcie transportu i gospodarki morskiej oraz równocześnie przewodniczącym rady nadzorczej Polskich Linii Lotnicznych LOT. Następnie do 1997 pełnił funkcję ministra transportu i gospodarki morskiej w trzech kolejnych gabinetach. Od 1997 do 2004 zasiadał w Sejmie III i IV kadencji z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W 2003 został stałym obserwatorem Polski w Parlamencie Europejskim; od maja do lipca 2004 był eurodeputowanym V kadencji. W 2004 roku został wybrany na europosła z listy SLD-UP. W PE był członkiem Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów, przystąpił do Komisji Transportu i Turystyki oraz Komisji Budżetu. W 2008 uznano go za najbardziej pracowitego europosła (MEP Awards) w kategorii transport. W wyborach w 2009 skutecznie ubiegał się o reeLEkcję. W 2012 objął stanowisko wiceprzewodniczącego Sojuszu Lewicy Demokratycznej, pełnił tę funkcję do 2021. W wyborach w 2014 ponownie uzyskał mandat eurodeputowanego. 18 stycznia 2017 w czasie sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego w Strasburgu został wiceprzewodniczącym PE VIII kadencji. W wyborach w 2019 ponownie uzyskał mandat do Parlamentu Europejskiego z listy Koalicji Europejskiej. W 2024 zrezygnował z kandydowania w kolejnych wyborach europejskich.