Julian Jednaszewski
Biografia
Julian Jednaszewski urodził się 10 stycznia 1899 w Sochaczewie. W 1913 przeprowadził się z rodziną do Warszawy, gdzie ukończył mechaniczną szkołę zawodową w 1918 roku i wstąpił do Wojska Polskiego, biorąc udział w wojnie polsko-bolszewickiej jako żołnierz 5. pułku piechoty Legionów.
Po wojnie został skierowany do Wilna, gdzie służył jako podoficer zawodowy w stopniu plutonowego. W 1937 roku przeszedł na emeryturę wojskową ze względu na stan zdrowia.
Po wybuchu II wojny światowej ponownie powołano go do wojska i brał udział w kampanii wrześniowej. Podczas okupacji wstąpił w Wilnie do Związku Walki Zbrojnej i opiekował się młodzieżą z konspiracyjnego Związku Wolnych Polaków, przygotowując ją do służby wojskowej.
11 września 1941 został aresztowany przez litewską policję bezpieczeństwa na służbie Niemiec. Przez pierwsze sześć tygodni przetrzymywany był w areszcie przy ul. Ofiarnej, potem trafił do więzienia na Łukiszkach. Tam był torturowany, nie wydając nikogo z konspiratorów. Zimą 1941/1942 trafił do szpitala więziennego, skąd przekazał rodzinie grypsy z wskazówkami, jak podjąć działania w celu uwolnienia; okazały się one daremne.
5 maja 1942 został rozstrzelany w egzekucji w Ponarach pod Wilnem, z dużą grupą polskiej młodzieży. Zbrodnię popełnił litewski oddział Ypatingasis būrys. Jego nazwisko znajduje się na tablicy pamiątkowej w polskiej kwaterze memoriału w Ponarach, a jego grób symboliczny jest w Koszalinie przy grobie żony Jadwigi.