Wojciech z Sochaczewa
Biografia
Wojciech z Sochaczewa był polskim zakonnikiem rzymskokatolickim, dominikaninem, inkwizytorem i biskupem sufraganem poznańskim. Pochodził z Sochaczewa i wstąpił do zakonu dominikanów prawdopodobnie w konwencie poznańskim, lecz następnie przeniesiony został do konwentu św. Trójcy w Płocku.
W latach około 1501–1502 studiował na uniwersytecie w Padwie, uzyskując tytuł magistra teologii. W 1502, jeszcze podczas pobytu na studiach w Padwie, generał zakonu przeniósł go z płockiego konwentu św. Trójcy i przypisał do konwentu krakowskiego. Kapituła generalna obradująca w Mediolanie w 1505 mianowała go regensem Krakowskiego Studium Generalnego. W tym samym roku pełnił funkcję definitora kapituły prowincjonalnej polskich dominikanów obradującej w Poznaniu, a kapituła zatwierdziła nominację Wojciecha na inkwizytora diecezji poznańskiej.
W 1506 biskup poznański Jan Lubrański rekomendował go na swojego biskupa pomocniczego. Papież Juliusz II przychylił się do wniosku i 23 grudnia 1506 mianował Wojciecha biskupem tytularnym Aenos w Tracji oraz sufraganem diecezji poznańskiej. Urząd ten sprawował przez 23 lata.
Po łacinie imię Wojciecha często było tłumaczone jako Albert lub Adalbert, gdyż takie było chrześcijańskie imię św. Wojciecha.